De ouders waren naar Duinzigt gekomen om hun zoon of dochter in de huid van een docent(e) te zien kruipen.

De maandenlange voorbereiding op het geven van de ideale les betaalde zich uit in creatief, leerzaam onderwijs dat vaak met een groot enthousiasme  werd overgebracht.
Al een half uur  voor aanvang  zijn de jongens, Arjan, Dirk en Mike (1A2)  in lokaal 0.19 druk doende hun spullen klaar te zetten voor de les die ze zullen gaan geven.  Ze zijn ietwat nerveus, maar dat is logisch. De les gaat over games en op het bureau, waarachter normaal de docent zit, liggen  nu allemaal computerspelletjes uitgestald. Een stuk of dertig.
Om twintig voor acht staan de ouders te popelen om naar binnen te komen, maar de heren zijn streng. Pas als de bel is gegaan, mogen hun ouders naar binnen. Net zoals de leerlingen aan het  begin van dit schooljaar, bij hun allereerste les, zoeken de volwassenen wat onwennig een plekje in de klas uit. De les begint. De jongens  presenteren deze aan de hand van een smartboard.  Ze hebben een duidelijke structuur aangebracht, waarbij ze eerst iets over de geschiedenis vertellen, daarna iets over de verschillen tussen games,  over de gevaren en over controllers. Tot slot is  er gelegenheid  om vragen te stellen. De jongens geven een gelikte les met veel informatie. Zo vertellen ze  welk  computerspelletje het gametijdperk inluidde:  Pong. Er gaat een golf van herkenning door het klaslokaal, want iedereen herinnert zich dit- inmiddels wel heel erg ouderwetse- spel, waarbij een vierkantje heen en weer wordt geslagen door twee stokjes. Vergeleken met een Wii van tegenwoordig, steekt  dit spel natuurlijk schril af.  Jammer is het daarom dat de jongens niet een voorbeeld  laten zien van zo’n geavanceerd  spel van nu. Wel is goed dat ze op de gevaren van het gamen wijzen: de verslaving lig t namelijk op de loer. ,,Wat is de remedie tegen verslaving?’’, wil een ouder weten. Arjan, die toegeeft zelf ook verslaafd te zijn, zegt: ‘’Nou, zoals bij alle verslavingen gewoon langzaam afbouwen.’’ 
De ouders verlaten met een vracht aan kennis het lokaal om even koffie te gaan drinken. Als vervolgens weer de bel gaat, betekent dit dat de tweede ronde begint. In lokaal 1.15 staan maar liefst vijf jonge  docentjes  (1b2) klaar om de aanwezigen iets wijzer te maken op het gebied van dansstijlen: streetdance, breakdance en ballet. Hier ontbreekt het gehannes van de ouders die niet weten waar ze zullen gaan zitten, want meteen bij binnenkomst krijgt de betreffende persoon de instructie achter een tafel te gaan zitten waarop een blaadje en een pen liggen.  Inge en Melissa bijten het spits af. Ze beginnen met een woordspin, waarbij iedereen in de klas meteen roept wat hem of haar te binnenschiet. Na de verhandeling over de dans die in de jaren zeventig in Amerika is ontstaan, is het de beurt aan Joris-Jan en Koray die een soortgelijke verhandeling houden over breakdance. Dankzij de film Flashdance werd de breakdance beroemd, maar in Afrika is het ontstaan. Dat u het maar even weet!  Het slotakkoord is voor Julia die op volleerde wijze een traktaat afdraait over ballet. Door de vijf verschillende pasje voor te doen, wint haar presentatie aan kracht. Voeg daarbij haar prettige stem en zie hier: een nieuw star is born!